Terapia rodzinna to forma terapii psychologicznej, która nastawiona jest na rozwiązywanie problemów i konfliktów w rodzinie, odbudowywanie więzi między jej członkami oraz na naukę rozmowy ze sobą.
Głównym założeniem terapii rodzinnej jest praca ze wszystkimi jej członkami. Zakłada się, że rodzina to system, a trudności wykazywane przez jednego lub wielu członków systemu dotyczą wszystkich, i tylko praca z całym systemem może uzdrowić i pomóc w problemie.  Rodzina spotyka się z psychoterapeutą na konsultację. W momencie decyzji o podejmowanej terapii, rodzina proponuje ilość spotkań (min.10), w ramach których będzie realizować z terapeutą zadania z kontraktu, jaki zostanie zawarty.

Kontrakt to nic innego jak tematy rozmów i problemy, z którymi rodzina chce pracować. Po ustalonej wcześniej  ilości spotkań rodzina wraz z terapeutą zastanawia się, co udało się zmienić, nad czym należy jeszcze popracować, i podejmuje samodzielnie decyzję, czy spotkania są kontynuowane. Spotkanie rodzinne w ramach terapii trwa 1,5 h zegarowej i odbywa się minimum raz na dwa tygodnie. W terapii rodzinnej bardzo ważne jest, zarówno to, co dzieje się na terapii, ale również poza nią, w momencie gdy rodzina funkcjonuje sama.