Osoby zainteresowane wzięciem udziału w kursie Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne zapraszamy do zakładki  "kursy szkolenia" na stronie In Corpore.

To metoda stworzona w latach sześćdziesiątych XX wieku przez brytyjską fizjoterapeutkę i nauczycielkę – Weronikę Sherborne. Jest to system różnorodnych doświadczeń ruchowych, stosowanych we wspomaganiu prawidłowego rozwoju dzieci oraz w korygowaniu zaburzeń rozwojowych. Metoda polega na wykorzystaniu naturalnego i spontanicznego ruchu ciała jako narzędzia wspomagania rozwoju psychoruchowego. Prostota, naturalny charakter i radość płynąca z wykonywania ruchu to największa jej siła.

Jest to metoda nastawiona na rozwój każdego uczestnika zajęć, łącząca w sobie cechy diagnostyczne, terapeutyczne i profilaktyczne. Metoda dedykowana jest zarówno dzieciom, młodzieży, jak i osobom dorosłym. Uczestniczyć w niej może każdy, bez względu na stopień wykazywanych trudności. Równie dobrze sprawdza się jako metoda wspierająca prawidłowy rozwój dzieci zdrowych, jak i jako metoda terapeutyczna. Z powodzeniem jest stosowana
w pracy:
zielony z dziećmi wykazującymi różnego typu zaburzenia rozwojowe, takie jak między innymi: autyzm, Zespół Aspergera, upośledzenie umysłowe, wczesne mózgowe porażenie dziecięce, zaburzenia uwagi słuchowej.
zielony z dziećmi wykazującymi zaburzenia emocjonalne i zaburzenia zachowania,
zielony z dziećmi wykazującymi trudności w uczeniu się,
zielony z dziećmi z zaniedbanych środowisk wychowawczych.

Znakomite rezultaty można otrzymać gdy dziecku na sesjach Ruchu Rozwijającego partneruje rodzic.

Głównym założeniem Ruchu Rozwijającego jest kształtowanie za pomocą ruchu:
zielony świadomości własnego ciała i usprawnienia ruchowego,
zielony świadomości przestrzeni i pewnego funkcjonowania w niej,
zielony świadomości relacji z innymi ludźmi w tej samej przestrzeni.


Wymienione wyżej trzy sfery to główne obszary, nad którymi pracuje się podczas sesji Ruchu Rozwijającego. Aby dziecko mogło prawidłowo funkcjonować w przestrzeni dzieląc ją z innymi osobami, musi najpierw nabyć świadomości własnego ciała oraz własnej tożsamości. Poprzez naturalne czynności ruchowe dziecko poznaje nie tylko swoje własne „ja” ale także sposoby dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi. Każda sesja daje możliwość nawiązania kontaktu z drugim człowiekiem, wpływając tym samym na proces uspołecznienia dziecka. Relacje interpersonalne są niezwykle istotnym elementem metody. Z czasem dąży się do stopniowego rozszerzania kręgu osób współpracujących przy kolejnych doświadczeniach ruchowych. Aktywność ruchowa w Ruchu Rozwijającym może być realizowana poprzez: doświadczenia indywidualne, podczas których każdy uczestnik samodzielnie wykonuje ćwiczenia; ćwiczenia w parach; ćwiczenia w grupach. Wspólne doświadczanie ruchu uczy poznania i kontroli własnych emocji oraz rozpoznawania emocji drugiego człowieka.


Relacje między uczestnikami sesji podzielone zostały na trzy główne kategorie, którymi są:
zielony relacja "z", podczas której jeden uczestnik jest w stu procentach aktywny, podczas gdy jego partner podporządkowuje się mu.
zielony relacja "razem", w której oboje z partnerów wykazują taki sam stopień aktywności podczas wykonywania ćwiczeń,
zielony relacja "przeciwko", polegająca na użyciu własnej siły w konfrontacji z siłą partnera. Użycie siły nie służy tu wywołaniu agresji czy sprawdzeniu tego, kto jest lepszy. Jej zadaniem jest wydobycie własnej siły oraz poznanie możliwości własnych i partnera.


Zajęcia organizowane są w taki sposób, by każdy z uczestników miał możliwość samodzielnego doświadczenia każdego z rodzajów relacji. Jest to ważny aspekt metody, pozwala bowiem naprzemiennie poczuć bezpieczeństwo płynące z opieki innej osoby, jak i odpowiedzialność za bezpieczeństwo i komfort kogoś innego. Naprzemiennie stosuje się również doświadczenia aktywizujące i pobudzające oraz relaksacyjne.
Jedną z zasad metody jest brak rywalizacji. Brak rywalizacji i nastawienie na przeżywanie kolejnych doświadczeń ruchowych sprawiają, że jest tu ważna nie tyle precyzja ruchu ale sam fakt jego wykonywania. Takie podejście sprawia, że każdy może odnieść i przeżyć swój własny sukces.

 

Metoda nie zawiera zestawu konkretnych ruchów czy czynności, przypisanych wyłącznie do niej. Każda forma aktywności ruchowej może być wykorzystana podczas zajęć.
I tak wykorzystuje się tu między innymi: obejmowanie, podtrzymywanie, turlanie, skakanie, obroty, pełzanie, kołysanie, przepychanie, czołganie, czy elementy gimnastyki. Każdej aktywności towarzyszy spontaniczna radość, swoboda oraz twórcze myślenie.


Nadrzędną zasadą podczas każdych zajęć jest zasada dobrowolności, dająca uczestnikom możliwość samodzielnego podejmowania decyzji odnośnie uczestniczenia w poszczególnych aktywnościach. Poczucie kontroli nad sytuacją jest niewątpliwie czynnikiem zapewniającym każdemu uczestnikowi bezpieczeństwo i komfort psychiczny. Główne źródła bezpieczeństwa w Ruchu Rozwijającym to: relacja z drugim człowiekiem, wyczucie stabilności podłoża oraz osobiste doświadczenia każdej osoby.

metoda weriniki sherborne